Odcinek 6

KRÓLOWA  POLSKI

 Alicja Janiak

 

Któregoś dnia przy kolacji Adaś zapytał rodziców:

– A dlaczego Matka Boża jest Królową Polski? Skąd się wziął ten pomysł? No bo od czegoś się ten pomysł wziął…prawda?

– Prawda Adasiu! – powiedział tato i spojrzał na niego z powagą. Po czym powiedział:

– W naszym narodzie od samego początku wodzowie, królowie i mieszkańcy czcili Maryję jako swoją Matkę. Jej powierzali swoje życie i losy ojczyzny.

– Od jak dawna? – zapytał Adaś z ożywionym zainteresowaniem.

– Od zawsze. A oficjalnie stało się to po chrzcie przyjętym przez Mieszka 14 kwietnia w 966 roku. W Gnieźnie wzniesiono pierwszą świątynię pod wezwaniem Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny. A potem inni królowie na Jej cześć budowali  kościoły, bazyliki. Artyści tworzyli utwory muzyczne, obrazy, powieści, wiersze. Rycerze i żołnierze obierali Ją za swoją patronkę.

– A kiedy została Królową?

– Dawno temu we Włoszech, w Neapolu w 1608 roku objawiła się Matka Boża pewnemu zakonnikowi. Nazywał się Juliusz Mancinelli. I był jezuitą.

– Juliusz Mancinelli…–  powtórzył chłopiec.

– No więc Matka Boża – mówił dalej tata – powiedziała do zakonnika, że jest Królową Polski[1]. On  powiedział to swojemu przyjacielowi, a ten powiedział królowi Zygmuntowi III Wazie. Wiadomość ta szybko rozeszła się po całym naszym kraju.

Później na Polskę przyszły trudne czasy. Były wojny. Największa to ta, która jest nazywana „potopem szwedzkim”.  W tym czasie Szwedzi chcieli zagrabić Jasną Górę.

– To tam gdzie jest Matka Boża Częstochowska?

– Tak.

– To i Ją też pewnie chcieli zabrać!? – zawołał wzburzony malec.

– Pewnie tak.

– Straszne tatusiu. Ale się nie udało prawda?

– I właśnie wtedy stało się coś nieoczekiwanego…

– W Polsce mówimy, że to był cud…– włączyła się mama. Po czym znowu słuchała tego co mówi tata Adasia.

– Tak! Wtedy stało się coś niewytłumaczalnego. Po sugestii papieża Aleksandra VII  król Jan Kazimierz II syn króla Zygmunta III Wazy przysiągł Matce Bożej, że gdy tylko jakiś skrawek Rzeczypospolitej zostanie uwolniony od wroga to dokona tam publicznego poświęcenia państwa. W marcu 1656 r. Szwedzi nagle wycofali się z Lwowa. Opuścili mury  klasztoru w Częstochowie. I wówczas król uczynił Matkę Bożą Królową Polski. W dniu 1 kwietnia tego roku złożył śluby, polecając nasz kraj Jej opiece i dziękując Jej za cudowną obronę Jasnej Góry.

 – A wielki polski malarz Jan Matejko namalował piękny obraz pt. „Śluby Jana Kazimierza”. Będziesz się o tym uczyć w szkole. Za chwilę coś przyniosę – powiedziała mama i wyszła.

Po chwili wróciła niosąc w ręku album ze zdjęciami obrazów polskich malarzy. Otworzyła go na  stronie gdzie był obraz Jana Matejki i pokazała Adasiowi. On spojrzał z wielkim przejęciem i zapytał:

– To jest król Jan Kazimierz?

– Tak – odpowiedziała mama.

– On klęczy?

– Tak.

 Tato dodał:

 – Król podczas Mszy Świętej obrał Maryję za Królową swoich państw, a Królestwo Polskie polecił jej szczególnej obronie. Przed podniesieniem król złożył berło i koronę u stóp ołtarza. Po przyjęciu Komunii świętej upadł na kolana przed cudownym obrazem Matki Bożej Łaskawej. Ogłosił Ją Królową Korony Polskiej i powierzył Jej opiece nasz kraj. Złożył ślubowanie, którego treść napisał polski zakonnik, jezuita Andrzej Bobola.

– A jak te słowa brzmiały? –  zapytał malec. Jego oczy błyszczały z przejęcia,

– Król długo mówił i przyrzekał. One są tutaj pod tym obrazem. Przeczytamy potem w całości – powiedziała mama. Tata dodał:

– Najpiękniejsze są słowa na samym początku…

– Tak? Jak one brzmią? Powiedz! – zawołał  Adaś. Chciał je usłyszeć teraz, natychmiast. Żeby wiedzieć.

Więc tata powiedział z pamięci:

– „Wielka Boga-Człowieka Rodzicielko i Panno Najświętsza! Ja, Jan Kazimierz, z łaski Syna Twego, Króla królów i Pana mego, i z Twego miłosierdzia król, padłszy do stóp Twoich najświętszych, Ciebie za Patronkę moją i za Królowę państw moich dzisiaj obieram…”.

Tato skończył  mówić i…zamknął oczy. Adaś zobaczył na jego twarzy ogromne wzruszenie. Przytulił swoją twarz do jego twarzy jakby chciał ująć tego wzruszenia. Jakby chciał w nim uczestniczyć, być w tym wszystkim razem z tatą. Tata po chwili otworzył oczy i powiedział przyciszonym głosem:

– I tak już zostało na zawsze. Na zawsze.

– Dla nas Polaków są bardzo ważne święta patriotyczne i religijne związane z Maryją Królową naszą. Bo to Ona przyczyniała się w tych trudnych czasach do wzrostu uczuć patriotycznych i religijnych całego narodu[2] – po chwili dodała mama.

– Jakie mamusiu? – zapytał i spojrzał jej  prosto w oczy.

– Pamiętaj cztery daty: 1 kwietnia, 3 maja , 15 sierpnia i 26 sierpnia.

– Muszę się nauczyć na pamięć: 1 kwietnia, 3 maja, 15 sierpnia i 26 sierpnia – powiedział Adaś.  I powtórzył kilka razy. Po czym  odwrócił się do taty i powiedział:

– A opowiesz mi jeszcze te inne święta? To bardzo ciekawe!

– Opowiem! Teraz najbliższe święto to dzień 3 maja. Wtedy obchodzimy uroczystość Najświętszej Maryi Panny Królowej Polski. Nawiązuje ona do ważnych wydarzeń z historii Polski: właśnie obrony Jasnej Góry przed Szwedami w 1655 roku,  ślubów króla Jana Kazimierza w 1656 roku  i uchwalenia Konstytucji 3 Maja w 1791 roku.

– Są ważne jeszcze inne święta naszej Matki Bożej, ale opowiemy Ci po kolei jak będą się zbliżać – dopowiedziała na koniec mama i spojrzała na Adasia z wielką miłością.

[1]„Maryja – Królowa”, ale dlaczego Polski? https://www.kalendarzrolnikow.pl/8326/maryja-krolowa-ale-dlaczego-polski,  Maryja chciała być nazywana Królową Polski, https://dzieje.pl/dziedzictwo-kulturowe/rzecznik-kep-maryja-chciala-byc-nazywana-krolowa-polski

[2] Ponowienie prób reformy ustroju państwa http://www.jasnagora.com/prasa/W%20s%C5%82u%C5%BCbie%20Ojczyzny/strona/387