Alicja Janiak
SERCE JEZUSA ZBAWIENIE UFAJĄCYCH TOBIE
Zbawienie, które zostało ofiarowane przez Pana Jezusa każdemu z nas, jest najcenniejszym darem od Niego dla nas. Czyż może być większy dar od tego? Nie ma większego!
Miłość Serca Pana Jezusa pomaga nam się porządkować, ponieważ On jest Bogiem Miłością. Kocha bezgranicznie do tego stopnia, że przyjął świadomie i dobrowolnie akt ocalenia nas, naszego życia, wyjednania zbawienia. Wyrazem tego jest Jego śmierć i zmartwychwstanie, przynoszące nadzieję na spotkanie z kochającym Bogiem Ojcem już teraz, jeśli tylko tego pragniemy. Dlatego tak bardzo jest potrzebne zaufanie Panu. W jednym z wezwań w Litanii do Serca Pana Jezusa słusznie wołamy: „Serce Jezusa, zbawienie ufających Tobie!”
Serce jest symbolem stałości. A nieskończenie stały i wieczny w swej miłości jest właśnie Jezus Chrystus. Jeśli więc kto zaufa Mu i Jego Miłości, będzie zbawiony. Zbawienie zaś to zwieńczenie pielgrzymowania po ziemi. To także doświadczanie Jego bliskości już teraz. Bóg nie jest Bogiem umarłych, ale Bogiem żywych!
Zbawia nas Pan Jezus, Jego łaska wysłużona na Krzyżu. Wysłużone przez Niego zbawienie jest celem naszej więzi z Bogiem. Zbawienie to także wieczność, to niebo, to oglądanie Boga twarzą w Twarz.
Bywa, że gdy jesteśmy zagubieni w trosce o ziemskie sprawy, tracimy z oczu to co najważniejsze: dobroć i hojność Boga w Jego obdarowywaniu. Człowiek pragnie wielu rzeczy, marzy o nich, tęskni. Te dążenia tkwią w ludzkiej naturze i dzięki nim nasze życie nabiera sensu. Często wydaje się, że nasza wizja życia jest najwspanialsza i boimy się dopuścić do udziału w nim Boga o tak bardzo hojnym Sercu. Tymczasem On, gdy przychodzi, to porządkuje w nas wszystko po to, abyśmy byli bardziej wewnętrznie scaleni, zintegrowani i dzięki temu byli bardziej otwarci na najlepsze dla nas scenariusze. To są scenariusze w perspektywie Bożego ładu i uporządkowania. Pan nie burzy, nie niszczy niczego, a nadaje właściwy sens naszym decyzjom, wyborom i działaniom.
Gdy człowiek Mu zaufa, wówczas doświadcza wartości istnienia, działania, bycia dla drugiego w perspektywie Bożej miłości. Mniej wówczas odczuwa lęku i niepokoju, bo wie, że zawsze z nim jest właśnie On, nasz Pan, bo On jest naszą Ostoją i Twierdzą, największą siłą w trudnościach:
„Bóg jest dla nas ucieczką i siłą,
najpewniejszą pomocą w trudnościach.
Przeto nie będziemy się bali, choćby zatrzęsła się ziemia
i góry zapadły w otchłań morza…” (Psalm 46, 2-3)
Panu Jezusowi warto zaufać, bo Jego słowa i nauczanie, które nam zostawił są prawdziwe, a Jego zapewnienie spełni się także w naszym życiu. Całą naszą nadzieję warto zamknąć w Jego Sercu, gdyż Ono jest źródłem prawdy i pewności, siły i mocy! Godne wszelkiego naszego zaufania! Dzięki temu doświadczymy obecności „duchowego” nieba w naszym sercu.
Do tego jest potrzebne właśnie zaufanie Panu. Wówczas On może nas zbawiać, ocalić i być z nami zawsze. Bez zaufania Bogu, bez nadziei pokładanej w Miłości Serca Jezusowego, nie osiągniemy tego co jest celem i szczytem duchowych wysiłków: posiadania pewności, iż jestem dzieckiem Boga miłującego, który kocha miłością największą, bezgraniczną i bezwarunkową. Warto więc ufać łasce Boga, a dopiero potem swoim talentom, zdolnościom, swej inteligencji i ludzkim znajomościom.
Zaufaj, bo Bóg ma kochające Serce!
Zaufaj, bo jesteś dzieckiem Boga, które On chce mieć u Siebie przez całą wieczność!
Zaufaj, bo to warunek zbawienia!
„Serce Jezusa zbawienie ufających Tobie, zmiłuj się nad nami!”
Fot. archiwum prywatne. Obraz w Kościele w Krościenku pod wezwaniem Chrystusa Dobrego Pasterza..