„Orle biały! Znów zadniało!

I swobody gwiazdy lśnią!…

Wolne skrzydła rozwiń śmiało

Nad Ojczyzną, zlaną krwią!

Po kajdanach rany rdzawe

Z okrwawionych zedrzyj piór,                                                                 

Uderz sercem o Warszawę,

A rubieże dadzą wtór!…

 

Sen o Polsce niepodległej

Jak sakrament w sercach tlał,

Na fundament krwawe cegły

Niósł jej Naród z polskich ciał!

A gdy krzyk dziś w niebo bije,

Od Bałtyku do Tatr grzmi,

To dlatego Polska żyje,

Że, Narodzie, żyjesz ty! (…)”

                                                 (Artur Oppman – „Orle biały…”)

 

 

96 rocznica odzyskania niepodległości skłania do refleksji polityczno-historycznych.

W historii Polski ostatnich trzystu lat nie mieliśmy niepodległości przez dużo większy okres, niż się powszechnie wie.

                             

Należy pamiętać, że 11 listopada 1918 r. Polska odzyskała niepodległość, wolność i suwerenność po 123 latach niewoli, licząc od daty III rozbioru w 1795 r. Natomiast licząc od daty I rozbioru, czyli 1772 r., to już jest 146 lat utraty niepodległości, wolności i suwerenności. Ale ewidentna utrata suwerenności Rzeczypospolitej nastąpiła już w 1717 r., kiedy to niesławnej pamięci tzw. Sejm Niemy uznał, że „gwarantem praw” Polski jest car Rosji. W tym przypadku to już jest ponad dwieście lat do 11 listopada 1918 r., kiedy byliśmy jako państwo i Naród „podlegli” obcemu, wrogiemu mocarstwu. A warto przypomnieć, że jeszcze wcześniej, w 1704 r., armia rosyjska wkroczyła do Polski i stacjonowała w niej z małymi przerwami aż do 1920 roku! Dwudziestoletni okres niepodległej II Rzeczypospolitej zakończył się we wrześniu 1939 r., kiedy Niemcy zwane wtedy III Rzeszą i Rosja zwana Związkiem Sowieckim po raz kolejny dokonały agresji na Polskę i zlikwidowały niepodległe państwo w wyniku tzw. IV rozbioru Polski.

Utworzona na rozkaz i z inspiracji Stalina Polska Ludowa istniała od 22 lipca 1944 r. do 1990 r., przy czym rosyjscy sołdaci – okupacyjna Armia Czerwona – stacjonowali w Polsce aż do końca 1993 r. PRL była całkowicie pozbawiona suwerenności przy zachowaniu jedynie pozorów niepodległości. Kolejni komunistyczni przywódcy PRL: Bierut, Gomułka, Gierek, Kania, Jaruzelski byli targowiczanami XX wieku. Byli podlegli, uzależnieni od Rosji sowieckiej tak samo, jak król Stanisław August od carycy Katarzyny w wieku XVIII. Ten bilans jest straszny, pokazuje bowiem, że kilkanaście pokoleń Polaków od początku XVIII wieku nie miało własnego niepodległego państwa, a ci którzy je mieli, byli wyjątkami. Już wtedy, 11 listopada 1918 r. (!) Józef Piłsudski, nazywany powszechnie „ojcem polskiej wolności”, przestrzegał, że „niepodległość nie jest Polakom dana raz na zawsze”. Piłsudski, jak wiadomo, nie pozostawił żadnego formalnego testamentu. Ale z jego myśli i sentencji wybrałem kilka najważniejszych i co ważne ponadczasowych, które można by nazwać przesłaniem Marszałka dla obecnych i przyszłych pokoleń Polaków.

Oto one:

1.       „My wam wywalczyliśmy niepodległość Ojczyzny, a wy będziecie w niej żyć, pracować i rządzić. Zapamiętajcie: jeżeli zwrócicie się na Wschód, to minimum o jeden wiek cofniecie się z kulturą, ekonomią itp. Jeżeli zwrócicie się na Zachód, minimum o jeden wiek szybciej Polska będzie się rozwijać.”
2.       „Polacy chcą niepodległości, lecz pragnęliby, aby ta niepodległość kosztowała dwa grosze i dwie krople krwi. Ale niepodległość jest dobrem nie tylko cennym, ale bardzo kosztownym.”
3.      „Mamy Orła Białego, szumiącego nad głowami, mamy tysiące powodów, którymi serca nasze cieszyć możemy. Lecz uderzmy się w piersi! Czy mamy dość wewnętrznej siły? Czy dość tej potęgi duszy? Czy mamy dość tej potęgi materialnej, aby wytrzymać jeszcze próby, które nas czekają?”
4.      „Sąsiedzi nasi, z którymi pragnęlibyśmy żyć w pokoju i zgodzie, nie chcą zapomnieć o wiekowej słabości Polski, która długo stała otworem dla najazdów i była ofiarą narzucania jej obcej woli przemocą i siłą.’
5.      „Nie na Europy sprawiedliwej bez Polski niepodległej na jej mapie. Polska jest stale oskarżana w innych państwach. Jest w tym wyraźna i niedwuznaczna chęć posiadania w środku Europy państwa, którego kosztem można byłoby załatwić wszystkie porachunki europejskie. Podziwu godne jest stałe zjawisko, że te projekty międzynarodowe znajdują tak chętne ucho, no i języki, nie gdzie indziej, jak w Polsce.”
 6.      „Bez względu na to, jaki będzie jej rząd, Rosja będzie zawsze imperialistyczna. Jest to nawet zasadniczy rys jej charakteru politycznego. Rosja będzie jeszcze długo niebezpieczniejsza niż Niemcy, bo jest mniej obliczalna i mniej zależy od Zachodu.”
7.      „Ja nikomu prawie nie ufam, a cóż dopiero Niemcom. Marzeniem Niemiec jest doprowadzenie do kooperacji z Rosją. Dojście do takiej kooperacji byłoby naszą zgubą. Do tego dopuścić nie wolno. Mimo ogromnych różnic w systemach i kulturze Niemiec i Rosji, trzeba stale pilnować tej sprawy. Na świecie powstały już dziwaczniejsze sojusze. Jak przeciwdziałać? Gra będzie trudna przy paraliżu woli i krótkowzroczności Zachodu.”
8.      „Niegdyś spotykaliśmy w Polsce ludzi twierdzących, że służba dla Rosji jest równoznaczna ze służbą Ojczyźnie.”
9.      „Podczas kryzysów strzeżcie się agentur. Idźcie swoją drogą, służąc jedynie Polsce, miłując tylko Polskę i nienawidząc tych, co służą obcym. Agentury jak jakieś przekleństwo idą dalej. Spotykam świat agentur idący przeciwko nam całą siłą, całą parą, starający się nas zbrukać. Zwycięstwa nad agenturami nie odnieśliśmy wcale.”
10.    „Złą cechą dotychczasowych stosunków w Polsce jest to, że dają one siłę wszystkim szujom, natomiast nie dają siłę państwu. Ci, którzy myśleli o Niepodległości lub dla niej pracowali, znaleźli się w Polsce w mniejszości, w myśl demokratycznych zasad zostali przegłosowani przez tych wszystkich, którzy w tej pracy dla Niepodległości udziału żadnego nie brali.”
11.     „Nie może być litości dla złodziei dobra publicznego w Polsce. Należy wytępić w państwie złodziejstwo! Żadne zdrowe społeczeństwo nie będzie bez zdobycia się na opór czynny, aby znosić gospodarki bandytów podtrzymywanych przez władze i władz podtrzymywanych przez bandytów.”
12.     „Idą czasy, których znamieniem będzie wyścig pracy. Jest on teraz, jak przedtem był wyścig żelaza, jak przedtem był wyścig krwi. Kto do tych zawodów bardziej przygotowany będzie, kto w tym wyścigu większe dowody wytrzymałości złoży, ten w najbliższych czasach będzie zwycięzcą.”
13.    „Być zwyciężonym i nie ulec – to zwycięstwo. Zwyciężyć i spocząć na laurach – to klęska.”
14.    „W życiu są rzeczy ważniejsze niż samo życie.”
15.    „Historię swoją piszcie sami, bo inaczej napiszą ja za was inni i źle.”
16.    „Kto nie szanuje i nie ceni swej przeszłości, ten nie jest godzien szacunku teraźniejszości, ani ma prawo do przyszłości.”
17.    „Państwa i narody, które na podstawie kłamstwa, na podstawie negowania prawdy podają myśl polityczną, dążą do zguby.”
18.    „Polskie społeczeństwo chętnie wierzyło kłamstwu, dając tym dowód swej słabości. Jest to rzecz niebezpieczna dla bytu naszego państwa i narodu. Przeciwdziałanie oszczerstwu, jako metodzie politycznej, jest jednym z najtrudniejszych naszych zadań społecznych, jest rzeczą wielką, na którą, gdyby Polska się zdobyła, zdobyłaby wielką siłę.”
19.    „W odrodzonym państwie nie nastąpiło odrodzenie duszy narodu. Gdy wróciłem z Magdeburga i posiadłem władzę, jakiej nikt w Polsce nie piastował, wierząc w odrodzenie narodu, nie chciałem rządzić batem i oddałem władzę w ręce zwołanego przez siebie Sejmu Ustawodawczego, którego wszak mogłem nie zwoływać. Naród się jednak nie odrodził. Szuje i łajdaki rozpanoszyły się.”
20.   „Można korzystać z nauk obcych, ze zdobyczy, które świat wytworzył, a które nas ominęły. Ale musimy umieć to w dalszym ciągu przerabiać. Polska musi się sama rozwinąć, musi czym prędzej objawić niezmożoną chęć rozwoju. Inaczej stać się może igraszką.”
21.     „Kto w milczeniu zniewagę połyka, kto w pokorze policzek przyjmuje, ten niegodzien jest lepszej doli.”
22.    „Złe zwyczaje sejmowe są gorsze od złej konstytucji.”
23.    „Pokora i uległość tylko do wzmocnienia i utrwalenia niewoli prowadzi.”
24.   „Głównymi powodami obecnego stanu rzeczy w Polsce – to jest nędzy, słabizny wewnętrznej i zewnętrznej – były złodziejstwa, pozostające bezkarne. Ponad wszystkim w Polsce zapanował interes jednostki i partii, zapanowała bezkarność za wszelkie nadużycia i zbrodnie.”

Te złote myśli Józefa Piłsudskiego są ciągle aktualne, także teraz, w listopadzie 2014 roku.